ถ้าฉันถูกหวย ฉันจะปลดหนี้แล้วไปเดินห้างแบบคนรวย!

ฉันชื่อ "หญิง" อายุ 40 ปี เป็นแม่ค้าขายของในตลาดนัดย่านชานเมืองกรุงเทพฯ ชีวิตเรียบง่ายแต่เหนื่อยแทบทุกวัน ลูกสอง คนหนึ่งกำลังเข้ามหาวิทยาลัย อีกคนเรียนมัธยมต้น สามีทำงานรับจ้างรายวัน รายได้พอประทังชีวิตแต่ก็ไม่เหลือเก็บมากนัก ฉันเป็นคนช่างฝันแต่ก็ยังยืนอยู่กับความจริงเสมอ และเพราะความเหนื่อยนั่นแหละที่บางทีเราก็ต้องพึ่งสิ่งที่เขาเรียกว่า “ความหวัง” เพื่อประคองใจให้ก้าวต่อไปได้ หวยงวดนี้กำลังจะออกแล้ว ฉันก็เลยไปดูดวงมานิดหน่อย เพราะเพื่อนข้างแผงค้าแนะนำว่าหมอดูที่ตลาดนัดจตุจักรเขาแม่นมาก ตอนแรกฉันก็เฉย ๆ หรอกนะ คิดว่าแค่ลองดูให้หายคาใจ แต่พอหมอดูเขามองหน้าฉันแล้วบอกว่า “ดวงคุณช่วงนี้แรง มีลุ้นถูกหวย ถ้าไม่รางวัลที่หนึ่งก็ต้องเลขท้ายสองตัวแน่ ๆ” ฉันก็แอบรู้สึกใจเต้นเหมือนกัน จะว่าไปแล้ว คนวัยฉันเนี่ย ถ้าไม่ถูกหวยก็ไม่รู้จะหวังอะไรแล้วล่ะ เพราะโอกาสจะร่ำรวยด้วยแรงตัวเอง มันไม่ได้ง่ายเหมือนตอนยังสาว ฉันซื้อเลขตามที่หมอดูแนะนะ จำได้แม่นเลยว่าเป็นเลขที่เกี่ยวกับวันเกิดลูกชาย แล้วก็เลขทะเบียนรถที่เคยพาแม่ไปหาหมอวันนั้น ซื้อติดมือไว้ไม่กี่ใบเพราะเงินก็ไม่พอจะซื้อเยอะนักหรอก จริงอยู่ที่บางคนบอกว่าซื้อหวยคือการลงทุนที่ไม่มีวันได้กำไร แต่สำหรับฉัน มันคือการลงทุนกับ "ความหวัง" ที่ราคาถูกที่สุดในโลก ถ้าถูกหวยขึ้นมาจริง ๆ นะ ฉันจะเป็นเศรษฐีเงินพันแน่ ๆ อาจจะไม่ถึงล้านหรอก แต่สำหรับฉันแค่พันนึงก็เปลี่ยนชีวิตได้แล้ว คิดดูสิ! ฉันจะเอาเงินนั้นไปจ่ายหนี้ก่อนเลย หนี้บัตรเครดิต หนี้ค่าหน่วยกิตลูกชาย หนี้ค่าของในร้านที่ค้างไว้กับซัพพลายเออร์ รู้ไหมคะว่าในวัยแบบฉัน คนเราไม่ได้ฝันถึงรถหรูหรือบ้านหลังโตเหมือนตอนสาว ๆ หรอก เราฝันแค่ว่าอยากนอนหลับโดยไม่ต้องกังวลว่าวันพรุ่งนี้จะมีคนโทรมาทวงเงินไหม อยากตื่นเช้ามาโดยไม่ต้องเครียดว่าจะหาเงินค่าข้าวลูกยังไง คนรุ่นฉันหลายคนมักพูดกันว่า “อย่าไปอิจฉาคนรวยเลย เขาก็เหนื่อยของเขาเหมือนกัน” ฉันเข้าใจนะ แต่ลึก ๆ แล้วเราก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกห่างไกลจากพวกเขา บางครั้งฉันเดินห้างแล้วเห็นแม่ลูกคู่หนึ่งเลือกซื้อเสื้อผ้าแบรนด์ดังโดยไม่ต้องดูป้ายราคา ฉันก็อดคิดไม่ได้ว่า “เขาเกิดมาโชคดีจัง” แต่พอหันกลับมามองตัวเอง ฉันก็เตือนตัวเองเสมอว่า ถึงเราจะไม่มีแบบเขา แต่เราก็ยังมีแรง มีมือ มีใจที่ไม่ยอมแพ้ นั่นก็น่าภูมิใจแล้ว ถ้าได้เงินก้อนโตจากหวยขึ้นมาจริง ๆ ฉันอาจไม่ได้เอาไปเปิดร้านใหญ่โตหรือลงทุนอะไรหรูหรา เพราะเอาจริง ๆ แล้วฉันไม่เชื่อในการทำเงินเร็วแบบไม่มีความรู้ การหาเงินจากหวยคือเรื่องฟลุ๊ค แต่การเก็บเงินไว้ให้ลูกเรียนจบ คือสิ่งที่เราต้องวางแผน ฉันอยากให้ลูกเรียนจนจบมหาวิทยาลัย มีอาชีพมั่นคง ไม่ต้องเหนื่อยแบบแม่เขา และที่สำคัญ ฉันอยากให้ลูกโตมาโดยไม่ต้องเชื่อว่าหวยคือทางรอดเดียวในชีวิต แต่ก็ใช่ว่าฉันจะมองโลกแง่ร้ายไปหมดนะ บางครั้งโชคชะตาก็เล่นตลกให้เรายิ้มได้เหมือนกัน อย่างวันนี้ที่ฉันเดินไปซื้อลอตเตอรี่ คนขายดันพูดว่า “ป้าดูมีบุญนะ น่าจะถูกแน่ ๆ” แหม เรียกซะว่า "ป้า" ก็แอบเจ็บใจอยู่นิด ๆ แต่พอคิดอีกที เราอายุ 40 แล้วก็จริง แต่มันก็ไม่ใช่วัยที่หมดหวังได้ซะหน่อย คนวัยฉันยังมีไฟ ยังสู้ ยังหัวเราะได้กับชีวิต แม้มันจะลำบากแค่ไหนก็ตาม บางคนอาจจะมองคนเล่นหวยว่าโง่ เสพติด หรือใช้ชีวิตอยู่แต่กับความฝัน แต่ฉันอยากให้ลองเข้าใจพวกเราดูสักนิด คนวัยกลางคนที่มีภาระทั้งบ้านทั้งลูก บางครั้งการได้มีความหวังสักครั้งต่อเดือน ก็เป็นเหมือนยาใจชั้นดีที่ทำให้เรายังยืนไหว ไม่ว่าจะได้หรือเสีย อย่างน้อยเราก็ได้ฝันว่า “ถ้าฉันถูกรางวัล จะเอาเงินไปทำอะไรดีนะ?” แค่นั้นมันก็พอจะทำให้หัวใจอุ่นขึ้นมาได้บ้างแล้ว ฉันไม่ได้หวังจะเป็นเศรษฐีแบบมีเงินร้อยล้านพันล้านหรอกค่ะ ขอแค่เป็นเศรษฐีเงินพันที่ไม่ต้องขอใครกิน ก็ถือว่าโชคดีมากแล้ว ถ้าถูกจริง ฉันอาจจะพาลูกไปกินสุกี้ MK สักมื้อ ซื้อรองเท้าให้ลูกคนละคู่ แล้วก็ซื้อของใช้จำเป็นที่ดองค้างมานานตั้งแต่ปีที่แล้ว ชีวิตคนวัยฉันมันเรียบง่ายแบบนี้แหละค่ะ ไม่มีอะไรหรูหรา แต่ก็เต็มไปด้วยคุณค่า ท้ายที่สุด ฉันอยากจะฝากถึงทุกคนที่ยังซื้อหวยอยู่เหมือนฉันว่า อย่าลืมว่าสิ่งสำคัญที่สุดไม่ใช่แค่การถูกหรือไม่ถูก แต่มันคือการไม่ยอมปล่อยให้ความหวังหายไปจากชีวิต ถึงเราจะไม่มีโชคจากฟ้า แต่ขอให้ยังมีแรงจากใจ แค่นั้นก็มากพอให้เรายิ้มในทุกวันแล้ว